Wciąż pojawia się wiele ofert pracy w różnych branżach dla obcokrajowców. Ciekawym kierunkiem jest Dania – kraj, który jest bogaty i przyjazny dla nowych pracowników. Duńczycy słyną z wysokiej kultury pracy, zaś zarobki oferowane przez tamtejszych pracodawców są bardzo atrakcyjne. Jeśli zastanawiasz się więc nad wyjazdem – weź pod uwagę Danię. Warto zobaczyć, co ten kraj ma do zaoferowania Polakom chętnym do pracy. Ale najpierw, poznaj prawo pracy w Danii i jego najważniejsze aspekty.

prawo pracy w danii

Warunki pracy w Danii i Skandynawii

Od wielu lat kraje skandynawskie cieszą się popularnością wśród osób, które szukają lepiej płatnej pracy – zarówno tymczasowej, jak i stałej. Nic dziwnego, w końcu warunki życia i prawo pracy w Danii, Szwecji, Finlandii oraz Norwegii są wyższe niż te, które znamy z własnego podwórka. I choć koszty życia w krajach skandynawskich zdają się być dość wysokie, okazuje się, że warto podjąć decyzję o wyjeździe.

Daje to możliwość znalezienia satysfakcjonującej, dobrze wynagradzanej pracy, co jest doskonałym sposobem na podreperowanie budżetu domowego.

Umowy zbiorowe w Danii – na czym polegają?

Bardzo często wszelkie warunki związane z wypłatami, jak i samym zatrudnieniem w Danii są ustalane ze związkami zawodowymi bądź stowarzyszeniami pracodawców w postaci tak zwanych umów zbiorowych. Dlatego też w tym kraju nie istnieje coś takiego jak płaca minimalna.

Wynika to z faktu, iż wspomniane umowy bardzo wyraźnie regulują takie kwestie jak wysokość wynagrodzenia, czas pracy, czas urlopu i okres wypowiedzenia, a także wszelkie zasady dotyczące rozwiązywania sporów, jakie mogą wyniknąć między pracownikiem a jego duńskim pracodawcą.

Umowy poza układami zbiorowymi

Część osób decyduje się na podpisanie umowy o pracę, nie należąc jednocześnie do układu zbiorowego. Warto też się zorientować, czy firma, w której zamierzamy się zatrudnić, jest objęta takim układem. Jeśli nie – wówczas ustalenia związkowe zupełnie nas nie dotyczą. W takiej sytuacji wszelkie kwestie są regulowane na podstawie indywidualnej umowy oraz ogólnych przepisów duńskiego prawa.

Warto tu nadmienić, że w tym kraju nie ma czegoś takiego jak kodeks pracy, który znamy z Polski – czyli dokumentu, który zawierałby podstawowe regulacje zasad związanych z zatrudnieniem. Pracownicy niezrzeszeni w związkach zawodowych nie mają również jednej, konkretnej instytucji państwowej, która mogłaby im pomóc w przypadku sporu z pracodawcą.

Prawo pracy w Danii – najważniejsze przepisy

Ogólne zasady, którymi pracodawca, jak i pracownik, powinni się kierować, zostały zapisane w różnego rodzaju ustawach. Umowy zbiorowe mogą je modyfikować, jednak muszą się opierać na owych ustaleniach, nie łamiąc ich. Stąd też podstawowe prawo pracy w Danii, które obejmuje osoby legalnie zatrudnione w tym skandynawskim państwie, znajdziemy między innymi zapisy mówiące, że:

  • czas pracy powinien być zorganizowany w taki sposób, by każdy pracownik miał minimum 11 godzin dziennie nieprzerwanego odpoczynku
  • każdy pracownik powinien zostać ubezpieczony przez pracodawcę od następstw nieszczęśliwych wypadków
  • każdy wypadek przy pracy powinien być zgłoszony do właściwej instytucji (Arbejdskadestyrelsen)
  • każdemu pracownikowi przysługuje 5-tygodniowy urlop wypoczynkowy w roku, jeśli zaś nie przepracował on całego poprzedniego roku, wówczas ma prawo do części urlopu, czyli 2,08 dnia za każdy przepracowany miesiąc
  • pracodawca pobiera z wynagrodzenia składkę na świadczenie urlopowe, które jest wypłacane w czasie, kiedy postanawiasz skorzystać okresu urlopowego, jeśli nie weźmiesz urlopu, masz prawo ubiegania się o zwrot składek
  • pracownik ma prawo do otrzymania dokumentu zawierającego wszelkie ustalenia dotyczące pracy (umowę)

Urlopy w Danii

Każdy pracownik ma prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 tygodni rocznie. Wówczas wynagrodzenie za okres urlopowy jest wypłacane z kasy urlopowej. Co miesiąc pracodawca potrąca z pensji pracownika składkę urlopową (to 12,5% wynagrodzenia), która jest wpłacana na konto wakacyjne (Feriekonto), następnie zaś wypłacana pracownikowi przynajmniej na miesiąc przed podejmowanym urlopem.

Dzięki temu funduszowi Duńczycy nie mają problemu z oszczędzaniem na wakacje. Prawo jest tak skonstruowane, że pomaga odłożyć pokaźne kwoty na wymarzone wyjazdy. Informacje o kwocie zgromadzonej na Feriekonto są wyszczególniane na comiesięcznym kwicie wypłaty. Warto jednak pamiętać, że pracodawca odprowadza podatek od tej kwoty.

Jeśli pracownik nie ma przepracowanego pełnego roku kalendarzowego, przysługuje mu prawo do odebrania jedynie części urlopu. Można to w prosty sposób wyliczyć – za każdy przepracowany miesiąc należy się około 2,08 dnia urlopowego.

Niewykorzystany urlop w Danii

Początek roku urlopowego w Danii zaczyna się 2 maja danego roku, zaś kończy się 1 maja w roku kolejnym. W przypadku zakończenia pracy lub decyzji o niepodejmowaniu urlopu pracownik może uzyskać wypłatę środków zebranych na koncie urlopowym. Co więcej, ma do tego prawo przez 6 miesięcy po opuszczeniu Danii.

Jeśli w danym roku pracownik nie wykorzystał pełnego urlopu, istnieje możliwość „przeniesienia” go na kolejny, jednak wymaga to ustaleń z pracodawcą. Zarówno urlop, jak i wynagrodzenie urlopowe są w Danii gwarantowane ustawowo, a wszelkie odstępstwa od tej zasady są niezgodne z prawem.

Zwolnienie chorobowe w Danii

Jeśli pracownik chce pójść na zwolnienie z powodu stanu zdrowia, musi powiadomić o tym swojego menedżera pierwszego dnia choroby, by ten mógł powiadomić dział płac w firmie, oraz uzyskać zaświadczenie od lekarza. W Danii firma ma obowiązek płacenia zasiłku chorobowego pracownikowi. Jeśli jednak zwolnienie będzie dłuższe niż 21 dni, zasiłek będzie pokrywać gmina.

Przy dłuższym niż 21 dni zwolnieniu konieczne jest również złożenie odpowiednich formularzy (DP 200 A dla osób zatrudnionych na pełen etat, DP 200 B dla bezrobotnych i DP 2000 C dla prowadzących własną działalność) w gminie. Uzyskać je można na stronie internetowej danej gminy lub na www.virk.dk.

Kwota świadczenia jest obliczana na podstawie stawki godzinowej pracownika (90% owej stawki) i maksymalnie może wynosić ok. 418 euro tygodniowo. Zasiłek nie może być wypłacany dłużej niż przez rok. Pracownik nie ma obowiązku ujawniania natury swojej choroby, choć firma może poprosić o przedstawienie zaświadczenia od lekarza, w którym stwierdza on, czy pracownik jest zdolny do ponownego podjęcia swoich obowiązków.

Jeśli zwolnienie z powodu choroby trwa dłużej niż 4 tygodnie, pracodawca ma prawo przeprowadzić z pracownikiem rozmowę (osobiście lub telefonicznie), by omówić plan i zasady powrotu do pracy. Część firm pozwala również na jednodniowe zwolnienie z powodu choroby dziecka. Udzielanie takiego zwolnienia nie jest jednak obowiązkiem każdej firmy, dlatego też warto zorientować się, czy firma, w której pracujemy, umożliwia tego typu zwolnienie.

Tymczasowa emigracja zarobkowa do Skandynawii jest świetnym rozwiązaniem, jeśli trzeba podreperować domowy budżet. Dania jest również coraz częściej wybierana przez osoby, które decydują się na wyjazd na stałe – tym bardziej, że duński rynek pracy potrzebuje zarówno specjalistów (głównie w dziedzinie przemysłu i budowlanki), jak i niewykwalifikowanych jeszcze pracowników, którzy będą mogli podjąć zajęcie na przykład przy produkcji.


Gotowy do przeprowadzki do Danii? Sprawdź aktualne oferty pracy!


Powiązane wpisy